كس چون تو طريق پاكباز ي نگرفت با زخم نشاني سرفرازي نگرفتزين پيش دلاور را كسي چون تو شگفت حيثيت مگر را به بازي نگرفت
جعفر علی کمره ای . از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۲ سربازی بود در لشکر ۷۷ خراسان . و یکبار از ناحیه دست در مقطع آزاد سازی خرمشهر مجروح می گردد.
بعد به عضویت سپاه پاسداران در می آید .
سلطان منطقه سردشت لقب اوست .مرد سختی ها . سفت و محکم در مقابل دشمن داخلی و آرام در مقابل دوست .کوه و دشتی نبود که زیر پایش در منطقه سردشت پیموده نشده باشد.
چشمان تیز بینش دشمن زبون کومله و دمکرات را به خوبی می دید. کمینگاه های دشمن را می شناخت .
در عین حال دلش می سوخت که چرا این نوجوانان و جوانان فریب خورده اند و راضی به خودمختاری کردستان و قطعه کردن وطن خوبمان ایران می باشند.
تلاش می کرد هدایت شوند ولی اگر کسی تعدی می کرد سرسختانه مبارزه می کرد .
پیشنهاد داشتن مسئولیت به او دادند او نمی پذیرفت ولی همه جا حضور داشت.فعالیت هایش را به رایگان در خدمت نظام قرار داده و ادعایی نداشت.تیم های عملیاتی بدون حضور او روحیه بخش نبود.بسیاری از دوستانش پیشمرگان کرد مسلمان و برادران اهل سنت بودند.ترسی از آنها نداشت چون به راهش اطمینان داشت.عقبه دشمن را ملاحظه می کرد که تار عنکبوتی بیش نیستند و آینده ای ندارند.
همیشه آماده بود . نمی دانم نامش چیست آن جوراب های پشمینه که به دور پاهایت محکم می بستی که در کوه های برفی و به هنگام تعقیب دشمن در کولاک و سرما سست نگردد .کمرت همیشه بسته بود و لباس های رزمت همیشه پوشیده. فقط نیاز بود لحظه ای کلاشت را بر روی دوشت بیاندازی و حرکت را آغاز کنی.
به همه جا به میرآباد-نلاس-کانی زرد-ورده-دوپازا-قاسم رش-کیله-کرژال- ربط - شلماش و...هر جایی که هیچ کس نمی رود. حتی شمال عراق .
مهر ۱۳۶۵ عملیات مشترک سپاه و یکتی بر علیه مواضع دولت عراق چه جانفشانی ها داشته ای.در آنجا مجروح گشته ای و در سلیمانیه مداوا شده ای.
جعفر کسی نرفت دوستانت را پیدا کند و از زبان آنها رشادت ها و سلحشوری هایت در منطقه سلیمانیه؛ کرکوک؛و حلبچه عراق را پرس و جو کند . هنوز هم دیر نشده چند نفری از آن جمع باقی است .مطمئن هستم پیشمرگان اتحادیه میهنی کردستان عراق موسوم به یکتی هم در کردستان عراق از شجاعت های تو مبهوت بوده اند .
دوستان هم رزم در سردشت یادتان هست پیامی به کردستان عراق ارسال شد که چون جعفر نامزد دارد برای او مرخصی اجباری بگیرید تا کمی بیاساید .
نیروهای کومله و دمکرات خسته فعالیت امثال شما شده است.اذعان به رشادت های شماها دارد.
ولی راهی است که خودت انتخاب کرده ای .شب است و بهتر دیدی از سید عباس باشی خداحافظی کنی. ظاهرا او آخرین نفری است که دیده ای ؟ نکند که فرا باز نگردی ؟ توکل بر خدا .
امروز یازدهم اردی بهشت ۱۳۶۶ است . ماموریت روی خط صفر مرزی ایران و عراق در روستای کوره شیر از توابع سردشت . نیروهای حزب منحله دمکرات آنجا ناامنی ایجاد کرده است.مرحله اول چه زیبا پیروز شدید.
دوستان پیشمرگ مسلمان مگر زمان پیغمبر را فراموش کرده اید چرا محل های استقرارتان را ترک و به جمع آوری غنایم می پردازید. دشمن بفهمد دخلمان را می آورد.
انکار نفرات آخر دشمن زبون در حال فرار صحنه را دیده و به سرعت به فرمانده هیز (گردان) ماجرا را اطلاع می دهد. او با زیرکی از پشت روستا با سازماندهی مجدد می تازد .جنگ پارتیزانی در مناطق کوهستانی شرایط ویژه ای دارد. سنگر نداشته باشی از پای در می آیی.
دشمنان نزدیک و نزدیکتر شده و حلقه محاصره تنگ می شود. مکان جعفر کمره ای برای فرار باز است ولی او نراقی و افکار حسینی دارد.می ماند و مبارزه می کند .چند نفر را از اسارت شدن نجات می دهد. قوتی به نیروهای خودی می دهد. اما نابرابری وجود دارد و اشرافیت جنگی سخت می گردد.جنگ تن به تن آغاز می شود و باز غلبه بر دشمن امکان پذیر نمی گردد و تا جایی که جعفر و دوستانش مجروح می شوند توان وی برای مبارزه پایین می آید تا جایی که محاصره تمام می شود و به اسارت گرفتار می شوند.
صادق کلهر زودتر شناخته می شود. دمکرات ها مدعی می شوند که این فرد به خلق کرد ظلم می کرده است. بر این اساس بیشتر مورد اذیت و آزار قرار می گیرد.مثل توپ فوتبال در گونی انداخته و در سراشیبی می غلطانند تا...
جعفر اما مبارز بوده ولی به مردم مستقیم ظلمی نکرده ولی استقامت بالایی داشته و دمکرات ها همیشه از این افراد عصبانی هستند. بنابراین او نیز مجرم است که برای امنیت کشورش فعالیت داشته و باید شکنجه شود.مثله کردن این نیروها که تازگی ندارد. چشم درآوردن پاسداران که تکراری است.آمده ایم که اینگونه بمیریم. استوار و گلگون کفن. حاجی رشید تو هم که کرد بودی و مسن شهید شدی ؟
بگذار ببینم چند نفر شهید شده اند؟ یک دو....دوازده نفرند .
حالا که برای چند روز دنیا و زرق و برق آن پیروز شده اید چرا دیگر به جنازه ها اذیت و آزار می رسانید . تلافی می کنید؟ اینها که به خانواده اشان وصیت کرده اند که اگر جنازه ای از ما نیامد در گلزار شهدای نراق یادبودی برای خالی کردن عقده های تنهایتان درست کنید تا آرام گیرید.
آی واسطه های به دشمن نزدیک. آیا این پول ها بسنده نمی کند . اکنون چند روزیست که امروز و فردا می کنید تا جنازه ها را به سردشت انتقال دهید.آنچنان راهی هم تا مرز نیست.
بنازم به جوانمردی سلحشوران شهر نراق. عده ای از پاسداران نراقی گرد هم آمده تا فردا به سمت کوره شیر حرکت کنند و جنازه را انتقال دهند و اگر نیاز بود دشمن را در منطقه تار و مار نمایند.واسطه ها می بینند اینان شوخی ندارند و عزم را جزم کرده اند .روز بعد جنازه به سردشت و بعد به زادگاه جعفر منتقل می گردد.
رادیوی حزب منحله دمکرات کردستان با شادی خبر کشته شدن عده ای از پاسداران و پیشمرگان کرد مسلمان را اعلام می کنند. رادیو بی بی سی انگلستان نیز عین خبر را پخش می کند.مرد ساده اما سیاست باز نراق بسیجی مرحوم مسلم مرادی این خبر را دریافت می کند که دوازده نفر به اسامی ... و جعفر کمره ای یکی از فرماندهان گردان ضربت محمد رسول الله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سردشت به دست اعضای حزب دمکرات کشته شدند .
دوستان آیا کسی طاقت دارد ادامه دهد غم فراق یار را ؟ و آیا این پایان ماجراست ؟
+ نوشته شده توسط مدیر در و ساعت
|
